Ekonomia zakłada, że zaspokojenie ludzkich potrzeb odbywa się za pomocą dóbr i usług. Dobra to konkretne namacalne przedmioty, które są użyteczne do zaspokojenia potrzeb ludzkich, natomiast usługa to czynności, które także mają doprowadzić do zaspokojenia zapotrzebowania. Do spełnienia potrzeb konsumenta służy gospodarka naturalna, jej założeniem jest produkcja dóbr na swoje potrzeby. I gospodarka towarowa związana z wymianą towarowo-pieniężną działającą w dwóch kierunkach. Zaspokojenie potrzeb konsumenta następuje poprzez rynki: lokalny, regionalny, krajowy, międzynarodowy i światowy. Oferują one cały wachlarz zróżnicowanych usług konsumpcyjnych i inwestycyjnych. Najlepszą sytuacją dla konsumenta jest istnienie rynku nabywcy, gdzie występuje nadwyżka podaży nad popytem. Mniej korzystna sytuacja występuje wtedy, kiedy dominuje rynek sprzedawcy, a więc występuje nadwyżka popytu nad podażą. W pełni zaspokojone potrzeby konsumenta są związane z przesytem rynku, co wiąże się z obniżoną podażą i stratami producentów.

Do tej pory szefem Banku Światowego zostawał zawsze Amerykanin – była to niepisana tradycja. Jednak tym razem kraje spoza Zachodu buntują się i nie chcą po raz kolejny na stanowisku kogoś z USA. Najgłośniejszy jest sprzeciw Rosji i Chin, które nie chcą nawet słyszeć o kandydaturze Hilary Clinton czy innych przedstawicieli Stanów Zjednoczonych. Mimo to właśnie Stany mają największą ilość głosów przy wyborze szefa BŚ. Do sprzeciwiających się państw dołączył już Meksyk i Brazylia. Monopol szefowania największej placówce finansowej wydaje się kończyć, ale na ocenę czy sprzeciw się powiedzie trzeba zaczekać do lipca. Oprócz tradycji nie ma żadnej przesłanki, że przedstawiciele USA poradzą sobie na tym stanowisku lepiej niż inni, jednak ten trend wydaje się być dalej pielęgnowany.  Coraz więcej rynków wschodzących ma zamiar ubiegać się o przewodnictwo w banku. Wszyscy są zgodni, że podstawą wyboru powinno być ekonomiczno – finansowe  wykształcenie, a przede wszystkim doświadczenie, a nie pochodzenie ze Stanów Zjednoczonych.

Rynek bankowych ofert finansowych dopasował się do potrzeb konsumentów w dobie kryzysu. Pogłębiające się zadłużenie, brak dodatkowych dochodów, wzrost kosztów zadłużenia nakręcają spiralę utraty płynności finansowej dłużników. W bankach powstały specjalnie dla osób zadłużonych, które nie  potrafią poradzić sobie ze spłatą zobowiązań kredyty konsolidacyjne. Podstawową zasadą takich pożyczek jest połączenie wszystkich pozostałych, mniejszych zobowiązań w jeden większy kredyt. W związku z tym następuje połączenie kredytów, a co za tym idzie zwiększa się jednostkowa rata do spłaty, a poza tym koszty kredytu, który musi być rozłożony na dłuższy okres czasu. Banki oferują bardzo szeroką ofertę kredytów konsolidacyjnych, aby z nich skorzystać wystarczy porównać podstawowe parametry z kilku wiodących na rynku banków. Należy pamiętać, że przed kredytodawcą nie należy ukrywać żadnych zobowiązań finansowych, bo mogą one wpłynąć na późniejszą niewypłacalność – niemożność spłaty zobowiązań.

Agencje ratingowe mogłyby rzeczywiście stanowić obiektywne źródło oceny wiarygodności firm, funduszy i innych, gdyby nie fakt, że na rynku brak konkurencji. Istnieją trzy agencje ratingowe, które mają przydomek Wielkiej Trójki i to one wyznaczają trendy rynku.  W uproszczeniu można powiedzieć, że za wystawianie ocen płacą emitenci papierów wartościowych, a skoro tak, to oceny mogą być nierzetelne. Niejasne zasady panują także w kwestii przyznawania statusu NRSRO, którymi zajmuje się Komisja Giełdy i Papierów Wartościowych. Wiarygodność agencji podważa też ratings shopping czyli praktyka występowania o wstępną ocenę do kilku agencji ratingowych, a następnie wybór tej, która ocenia zdolność rynkową najwyżej. Fikcyjne wydają się być osądy agencji po tylu wpadkach – wystarczy odnieść się do największej z 2008 roku – tzw. subprime, który doprowadził do kryzysu finansowego. Wartość ocen ratingowych jest wątpliwa także ze względu na liczne konflikty interesów, które występują w działaniach agencji – oceniają, a z drugiej strony prowadzą usługi konsultingowe ocenianych koncernów czy firm. Rating steruje rynkiem, ale z rzeczywistością ma niewiele wspólnego.